Interval Map กีต้าร์ คือวิธีมองโน้ตบนคอกีต้าร์จาก “หน้าที่ของเสียงเมื่อเทียบกับคอร์ด” แทนการจำชื่อโน้ตทีละตัวเพียงอย่างเดียว เช่น รู้ว่าโน้ตนี้เป็น Root, 3rd, 5th หรือ b7 ของคอร์ด วิธีคิดแบบนี้ช่วยให้มือกีต้าร์เข้าใจคอร์ดชัดขึ้น โซโล่ไม่หลุด Harmony และสร้าง Phrase ที่เชื่อมกับคอร์ดจริงในเพลงได้แม่นยำกว่าเดิม
Interval Map กีต้าร์ คืออะไร และต่างจากการจำโน้ตบนคอกีต้าร์แบบเดิมอย่างไร
การจำโน้ตบนคอกีต้าร์แบบทั่วไปมักเริ่มจากการรู้ว่าแต่ละสายมีโน้ตอะไร เช่น สาย 6 มี E, F, F#, G แล้วไล่ต่อไปตามตำแหน่งเฟรต วิธีนี้จำเป็นมาก เพราะเป็นพื้นฐานของการอ่านโน้ต การจับคอร์ด และการเข้าใจตำแหน่งเสียงบนคอกีต้าร์
แต่เมื่อนำไปใช้ในเพลงจริง โดยเฉพาะตอนจับคอร์ดหรือโซโล่ เราไม่ได้คิดเพียงว่า “โน้ตนี้ชื่ออะไร” เท่านั้น สิ่งที่สำคัญไม่แพ้กันคือ โน้ตนั้นกำลังทำหน้าที่อะไรในคอร์ด เช่น เป็นเสียงหลัก เป็นเสียงที่บอกอารมณ์ เป็นเสียงพัก หรือเป็นเสียงที่ควรพาไปหาโน้ตถัดไป
แนวคิดนี้จึงเป็นการมองคอกีต้าร์ผ่านตัวเลขของเสียงในคอร์ด เช่น
- 1 = Root หรือเสียงหลักของคอร์ด
- 3 = เสียงที่บอกว่าคอร์ดเป็น Major หรือ Minor
- 5 = เสียงที่ช่วยให้คอร์ดแน่นและมั่นคง
- b7 = เสียงสำคัญของคอร์ด Dominant 7 ที่สร้างแรงดึงใน Harmony
ถ้าคุณเคยฝึกเรื่องโน้ตสายกีต้าร์มาแล้ว บทความนี้คือขั้นต่อไปที่ช่วยให้โน้ตเหล่านั้นกลายเป็นระบบที่ใช้งานได้จริง ไม่ใช่แค่จำตำแหน่งได้ แต่สามารถนำไปสร้างคอร์ด โซโล่ และวิเคราะห์ Harmony ได้อย่างมีเหตุผล
ทำไมต้องเริ่มจากเสียง 1, 3, 5, b7 ก่อน
คอร์ดจำนวนมากในเพลงจริงสามารถเข้าใจได้จากเสียงหลัก 4 ตัวนี้ โดยเฉพาะคอร์ดประเภท 7th chord เช่น Major 7, Minor 7 และ Dominant 7
ถ้าต้องการดูโครงสร้างของ Seventh Chords ในเชิงทฤษฎีเพิ่มเติม แหล่งอ้างอิงอย่าง Open Music Theory อธิบายไว้ชัดเจนว่าเสียงของคอร์ดประเภทนี้ประกอบด้วย Root, Third, Fifth และ Seventh
เสียง 1, 3, 5 และ b7 ทำหน้าที่เหมือนโครงหลักของคอร์ด ถ้ารู้ตำแหน่งเสียงเหล่านี้บนคอกีต้าร์ คุณจะเริ่มเห็นว่า Chord Tone กีต้าร์ ไม่ได้เป็นเพียงทฤษฎีบนกระดาษ แต่เป็นตำแหน่งจริงที่นิ้วสามารถจับ เล่น และนำมาเรียงเป็นทำนองได้
ถ้าต้องการทบทวนโครงสร้างคอร์ดพื้นฐานให้แน่นขึ้น สามารถกลับไปอ่านเรื่อง คอร์ดกีต้าร์ เพื่อทำความเข้าใจว่าเสียง 1, 3 และ 5 เป็นแกนหลักของคอร์ดอย่างไร
เสียง 1 หรือ Root คือจุดอ้างอิงของคอร์ด
Root คือเสียงหลักของคอร์ด เช่น ถ้าคอร์ดคือ G7 เสียง G คือ 1 ถ้าคอร์ดคือ Cmaj7 เสียง C คือ 1
บนคอกีต้าร์ Root ทำหน้าที่เหมือนหมุดหลักสำหรับวางตำแหน่งเสียงอื่น ๆ ถ้าคุณหา Root ได้เร็ว คุณจะเริ่มหา 3rd, 5th และ b7 รอบตำแหน่งนั้นได้ง่ายขึ้น
ตัวอย่าง Root บนสาย 6:
- G อยู่เฟรต 3 สาย 6
- C อยู่เฟรต 8 สาย 6
- A อยู่เฟรต 5 สาย 6
ถ้ายังไม่มั่นใจว่าโน้ตแต่ละตัวอยู่ตรงไหนบนคอกีต้าร์ ควรทบทวนเรื่อง โน้ตสายกีต้าร์ ก่อน แล้วค่อยนำตำแหน่งเหล่านั้นมาคิดต่อเป็นระบบ Interval เพราะจะช่วยให้หา Root, 3rd, 5th และ b7 ได้เร็วขึ้น
เมื่อรู้ Root แล้ว อย่าเพิ่งรีบไล่สเกลทั้งกล่อง ให้ลองถามตัวเองก่อนว่า “เสียง 3 อยู่ตรงไหน” และ “เสียง b7 อยู่ตรงไหน” เพราะสองเสียงนี้มักบอกคาแรคเตอร์ของคอร์ดได้ชัดกว่าการเล่นสเกลยาว ๆ โดยไม่มีจุดหมาย
เสียง 3rd คือเสียงที่บอกอารมณ์คอร์ด
เสียง 3rd สำคัญมาก เพราะเป็นเสียงที่บอกว่าคอร์ดนั้นให้ความรู้สึกแบบ Major หรือ Minor
ถ้าเป็น Major chord เสียง 3 จะอยู่ห่างจาก Root 2 เสียงเต็ม ส่วนถ้าเป็น Minor chord เสียง b3 จะอยู่ห่างจาก Root 1 เสียงครึ่ง
ตัวอย่างเช่น
- G Major มีเสียง B เป็น 3
- G Minor มีเสียง Bb เป็น b3
เวลาโซโล่บนคอร์ด G หรือ G7 ถ้าเน้นเสียง B ในจังหวะสำคัญ ทำนองจะฟังเข้าคอร์ดทันที แต่ถ้าเผลอไปเน้น Bb โดยไม่ได้ตั้งใจ สีของคอร์ดจะเปลี่ยน และอาจฟังชนกับ Harmony ของเพลงได้
นี่คือเหตุผลที่มือกีต้าร์ควรฝึกมอง 3rd ให้แม่น ไม่ใช่จำเพียง Scale Pattern แล้วไล่นิ้วตามรูปเดิมอย่างเดียว
เสียง 5th คือเสียงที่ทำให้คอร์ดแน่นและเสถียร
เสียง 5th มักให้ความรู้สึกมั่นคงกว่า 3rd และ b7 เพราะเป็นเสียงที่ไม่สร้างแรงดึงมากนัก ใน Power Chord เราใช้ Root กับ 5th เป็นหลัก เพราะเสียงสองตัวนี้ให้พลัง และไม่ระบุอารมณ์แบบ Major หรือ Minor ชัดเกินไป
ตัวอย่าง G5 จะมีเสียง
- G = 1
- D = 5
ในการโซโล่ เสียง 5th ใช้เป็นจุดพักได้ดี โดยเฉพาะใน Phrase ที่ต้องการความมั่นคง ก่อนจะเคลื่อนไปหาเสียง 3rd หรือ b7 เพื่อทำให้สีของคอร์ดชัดขึ้น
เสียง b7 คือสีสำคัญของ Dominant 7
เสียง b7 คือเสียงที่ทำให้คอร์ด Dominant 7 มีแรงดึงไปข้างหน้า เช่น G7 มีเสียง F เป็น b7 และมักทำให้ทิศทางของ Harmony คลี่คลายไปหา C
ตัวอย่าง G7:
- G = 1
- B = 3
- D = 5
- F = b7
ถ้าเล่น Blues, Jazz, Funk หรือ Pop ที่ใช้คอร์ด Dominant 7 การรู้ตำแหน่ง b7 จะช่วยให้โซโล่มีน้ำหนักมากขึ้น เพราะเป็นเสียงที่บอกได้ชัดว่าเรากำลังเล่นตามคอร์ด ไม่ได้แค่ไล่สเกลแบบลอย ๆ
ตัวอย่าง Interval Map กีต้าร์ จากคอร์ด G7 บนคอกีต้าร์
ลองเริ่มจากคอร์ด G7 เพราะเป็นคอร์ดที่เห็นความสัมพันธ์ของ 1, 3, 5 และ b7 ได้ชัดมาก
เสียงในคอร์ด G7 คือ
- G = 1
- B = 3
- D = 5
- F = b7
ถ้ามองจาก Root G บนสาย 6 เฟรต 3 คุณสามารถสร้างแผนที่เสียงใกล้ ๆ ได้แบบนี้
- สาย 6 เฟรต 3 = G = 1
- สาย 5 เฟรต 2 = B = 3
- สาย 5 เฟรต 5 = D = 5
- สาย 4 เฟรต 3 = F = b7
- สาย 4 เฟรต 5 = G = 1
จากแผนที่นี้ คุณจะเห็นว่าการจับคอร์ดและการโซโล่เริ่มเชื่อมกันทันที เพราะโน้ตที่ใช้สร้างคอร์ด G7 ก็คือโน้ตชุดเดียวกับที่นำไปเรียงเป็นทำนองบนคอร์ด G7 ได้
จากคอร์ดไปสู่โซโล่
เมื่อเห็นตำแหน่ง 1, 3, 5 และ b7 แล้ว ให้ลองสร้าง Phrase สั้น ๆ โดยยังไม่ต้องใช้สเกลยาว
ตัวอย่าง Phrase บน G7:
- G - B - D - F - D - B - G
- 1 - 3 - 5 - b7 - 5 - 3 - 1
หรือถ้าต้องการเสียงที่เป็นทำนองมากขึ้น อาจเล่นให้สั้นลงแบบนี้
- B - D - F - G
- 3 - 5 - b7 - 1
Phrase แบบนี้ฟังเข้าคอร์ด เพราะทุกโน้ตเป็น Chord Tone ของ G7 ทั้งหมด ถ้าต้องการเพิ่มสีสัน ค่อยเติม Chromatic Approach หรือโน้ตผ่านเข้าไประหว่างเสียงหลักในภายหลัง
จากโซโล่กลับไปสู่คอร์ด
อีกวิธีหนึ่งคือเลือกโน้ตจาก Phrase แล้วนำกลับมาคิดเป็น Voicing ของคอร์ด เช่น ถ้าคุณเล่นเสียง B, F และ G อยู่ใกล้กันบนคอกีต้าร์ เสียงชุดนี้สามารถกลายเป็น Voicing ของ G7 ได้ โดยไม่จำเป็นต้องกลับไปจับคอร์ดแบบ Open Chord เดิมทุกครั้ง
จุดสำคัญคือ คุณจะเริ่มไม่แยก “คอร์ด” กับ “โซโล่” ออกจากกันมากเกินไป เพราะทั้งสองอย่างใช้วัตถุดิบเดียวกัน ต่างกันเพียงว่าเราจะเล่นเสียงเหล่านั้นพร้อมกันเป็นคอร์ด หรือเรียงทีละเสียงให้กลายเป็นทำนอง
มองคอกีต้าร์เป็นตัวเลขช่วยให้เปลี่ยนคีย์ง่ายขึ้น
ข้อดีของการมองคอกีต้าร์เป็นตัวเลขคือไม่ผูกติดกับคีย์ใดคีย์หนึ่ง ถ้าคุณรู้รูปทรงของ 1, 3, 5 และ b7 จาก Root บนสาย 6 หรือสาย 5 แล้ว คุณสามารถย้ายทั้งรูปทรงไปคีย์อื่นได้ทันที
ตัวอย่าง ถ้ารู้ตำแหน่ง G7 จาก Root G บนสาย 6 เฟรต 3 แล้วต้องการเล่น A7 ให้เลื่อน Root ไปที่ A บนสาย 6 เฟรต 5
A7 จะมีเสียง
- A = 1
- C# = 3
- E = 5
- G = b7
ความสัมพันธ์ของเสียงยังเหมือนเดิม แต่ชื่อโน้ตเปลี่ยนไปตาม Root ใหม่
นี่เป็นเหตุผลที่มือกีต้าร์ควรฝึกทั้งชื่อโน้ตและ Interval ควบคู่กัน เพราะชื่อโน้ตช่วยให้สื่อสารกับเพลง การอ่านโน้ต และ Chord Symbol ได้ชัดเจน ส่วน Interval ช่วยให้ย้ายคีย์ สร้างคอร์ด และโซโล่ได้คล่องขึ้น
ถ้าคุณกำลังต่อยอดจากการอ่านโน้ตบรรทัด 5 เส้นกับคอร์ดกีต้าร์ การฝึกแบบนี้จะช่วยเชื่อม Staff Notation, Chord Symbol และตำแหน่งจริงบนคอกีต้าร์ให้เป็นระบบเดียวกันมากขึ้น
สำหรับคนที่อยากเชื่อมตำแหน่งบนบรรทัด 5 เส้นเข้ากับคอกีต้าร์จริง บทความ อ่านโน้ตบรรทัด 5 เส้นกับคอร์ดกีต้าร์ จะช่วยให้มอง Chord Tone จากโน้ตที่เขียนอยู่ในเพลงได้ชัดขึ้น
ใช้ Interval Map กับคอร์ดกีต้าร์อย่างไรให้เข้าใจ Voicing มากขึ้น
คอร์ดกีต้าร์ไม่ใช่แค่รูปจับที่ต้องจำ แต่คือการจัดเสียง 1, 3, 5, 7 หรือ Tension ต่าง ๆ ให้อยู่บนสายกีต้าร์ในตำแหน่งที่เล่นได้จริง
เมื่อคุณมองคอร์ดเป็น Interval จะเริ่มเข้าใจว่า ทำไมคอร์ดรูปหนึ่งถึงฟังเปิด โปร่ง หนา หรือมีแรงดึงมากกว่าคอร์ดอีกรูปหนึ่ง
เช็คว่าคอร์ดที่จับอยู่มีเสียงอะไรบ้าง
ลองหยิบคอร์ด G7 แบบพื้นฐาน แล้วแยกเสียงทีละสาย
G7 แบบ Open Position อาจมีเสียงประมาณนี้
- สาย 6 = G = 1
- สาย 5 = B = 3
- สาย 4 = D = 5
- สาย 3 = G = 1
- สาย 2 = B = 3
- สาย 1 = F = b7
เมื่อแยกแบบนี้ คุณจะเห็นว่าคอร์ดไม่ได้มีแค่ชื่อ G7 แต่มีการซ้ำของ Root และ 3rd หลายจุด ขณะที่ b7 อยู่ด้านบน ทำให้เสียง F เด่นและบอกคาแรคเตอร์แบบ Dominant ได้ชัด
ลดโน้ตบางตัวเพื่อให้คอร์ดไม่รก
เวลาเล่นร่วมวง ไม่จำเป็นต้องดีดครบทุกสายเสมอ โดยเฉพาะถ้ามีมือเบสเล่น Root อยู่แล้ว มือกีต้าร์อาจลด Root ออก แล้วเน้น 3rd กับ b7 เพื่อให้ Harmony ชัดขึ้น และไม่ทับย่านเสียงของเบส
ตัวอย่าง G7 แบบย่อ:
- B = 3
- F = b7
- G = 1 หรือ D = 5 ตามตำแหน่งที่เหมาะสม
ใน Jazz, Funk หรือเพลงที่มี Texture แน่น การเล่นคอร์ดสั้น ๆ แบบนี้มักทำให้เพลงโปร่งกว่าเล่นคอร์ดเต็มทุกสาย เพราะเหลือเฉพาะเสียงที่จำเป็นต่อคาแรคเตอร์ของคอร์ด
มอง 3rd กับ b7 เป็น Guide Tone
Guide Tone คือเสียงที่บอกทิศทางของ Harmony ได้ชัด โดยเฉพาะ 3rd และ 7th ของคอร์ด
ตัวอย่างคอร์ด II-V-I ในคีย์ C:
- Dm7 = D F A C
- G7 = G B D F
- Cmaj7 = C E G B
ถ้ามองเฉพาะ Guide Tone:
- Dm7 มี F และ C
- G7 มี B และ F
- Cmaj7 มี E และ B
จากตัวอย่างนี้ คุณจะเห็นว่าเสียงบางตัวเคลื่อนเพียงครึ่งเสียง หรือค้างเป็นเสียงร่วมระหว่างคอร์ด ทำให้ Voice Leading ลื่นขึ้นมาก นี่คือพื้นฐานสำคัญของการจับคอร์ดให้เชื่อมกัน โดยไม่ต้องกระโดดไปมาจนเสียงแข็ง
ถ้าต้องการฝึกให้คอร์ดเปลี่ยนลื่นขึ้นอีกขั้น ควรศึกษาเรื่อง Voice Leading กีต้าร์ ควบคู่ไปด้วย เพราะจะช่วยให้เข้าใจว่าควรขยับเสียง 3rd และ b7 ไปยังคอร์ดถัดไปอย่างไร
ใช้ Interval Map กับการโซโล่ให้ไม่หลุดคอร์ด
ปัญหาที่มือกีต้าร์หลายคนเจอคือจำสเกลได้ เล่นเร็วได้ แต่พอโซโล่กับ Backing Track แล้วเสียงยังลอย ไม่ได้รู้สึกว่าเกาะคอร์ดจริง สาเหตุหนึ่งคือเราเล่นโน้ตจากสเกลโดยไม่รู้ว่าโน้ตไหนเป็น Chord Tone ของคอร์ดที่กำลังผ่านอยู่
การมองตำแหน่งเสียงเป็น Interval ช่วยแก้ปัญหานี้ได้ เพราะคุณจะเลือกโน้ตเป้าหมายจากเสียง 1, 3, 5 หรือ b7 ก่อน แล้วค่อยเติมโน้ตอื่นเป็นทางผ่าน
เริ่มจาก Target Note ทีละคอร์ด
สมมติ Progression คือ
- Dm7 - G7 - Cmaj7
ให้เลือก Target Note หรือโน้ตเป้าหมายของแต่ละคอร์ดก่อน
- Dm7 เลือก F = b3
- G7 เลือก B = 3
- Cmaj7 เลือก E = 3
จากนั้นสร้าง Phrase ให้โน้ตสำคัญตกลงบนจังหวะหนัก เช่น Beat 1 หรือ Beat 3
ตัวอย่างแนวคิด:
- Dm7: เล่นเข้าหา F
- G7: เล่นเข้าหา B
- Cmaj7: เล่นเข้าหา E
เพียงเท่านี้ ทำนองจะเริ่มฟังตามคอร์ดมากขึ้น แม้ยังไม่ได้เล่นโน้ตจำนวนมาก
ใช้โน้ตผ่านเพื่อเชื่อม Chord Tone
หลังจากรู้ Target Note แล้ว คุณสามารถเติมโน้ตผ่านระหว่างทาง เช่น Scale Note หรือ Chromatic Approach
ตัวอย่างบน G7 เมื่อต้องการเข้าหา B:
- A - Bb - B
- 2 - b3 ผ่าน - 3
หรือถ้าต้องการเข้าหา F:
- E - F
- 13 - b7
การฝึกแบบนี้ทำให้โซโล่มีทิศทาง ไม่ใช่แค่ไล่นิ้วตาม Pattern แต่เป็นการวาง Phrase ให้โน้ตสำคัญไปลงตรงจุดที่ Harmony ต้องการ
อย่าเล่นทุกโน้ตให้หนักเท่ากัน
แม้โน้ตทุกตัวในสเกลจะถูกต้องตามทฤษฎี แต่ถ้าเล่นทุกโน้ตด้วยน้ำหนักเท่ากัน ทำนองจะฟังแบน และผู้ฟังจะจับไม่ได้ว่าเสียงไหนคือใจความหลัก
ให้ใช้ Dynamics ช่วยแยกบทบาทของโน้ต เช่น
- โน้ตเป้าหมายเล่นให้ชัดกว่า
- โน้ตผ่านเล่นให้เบากว่า
- โน้ตที่สร้าง Tension ควรพาไปหาเสียงพัก
- จบ Phrase บน Chord Tone เพื่อให้ทำนองฟังนิ่ง
การฝึกนี้ทำให้โซโล่มีภาษามากขึ้น ไม่ใช่แค่การกดโน้ตตามตำแหน่งบนคอกีต้าร์
แบบฝึก Interval Map กีต้าร์ สำหรับใช้ซ้อมจริง
การฝึกแบบนี้ควรเริ่มช้า แม่น และฟังเสียงทุกครั้ง ไม่ควรรีบเล่นเร็ว เพราะเป้าหมายหลักไม่ใช่ความเร็ว แต่คือการรู้ว่าแต่ละโน้ตกำลังทำหน้าที่อะไรในคอร์ด
ควรใช้เครื่องตั้งสายก่อนซ้อมทุกครั้ง เพื่อให้เสียงบนคอกีต้าร์ตรง เพราะถ้าเสียงเพี้ยนเล็กน้อย การฝึกฟัง Interval และ Chord Tone จะคลาดเคลื่อนได้ง่าย โดยเฉพาะตอนฝึก 3rd และ b7 ซึ่งมีผลต่อคาแรคเตอร์ของคอร์ดมาก
แบบฝึกที่ 1 หา 1, 3, 5, b7 จาก Root บนสาย 6
เลือก Root บนสาย 6 เช่น G, A, C หรือ D แล้วหาเสียง 3, 5 และ b7 รอบตำแหน่งนั้น
ตัวอย่าง G7:
- G = 1
- B = 3
- D = 5
- F = b7
วิธีฝึก:
- 1. เล่น Root แล้วพูดชื่อ Interval ว่า “หนึ่ง”
- 2. เล่น 3rd แล้วฟังว่าเสียงสว่างขึ้นอย่างไร
- 3. เล่น 5th แล้วฟังความนิ่งของเสียง
- 4. เล่น b7 แล้วฟังแรงดึงแบบ Dominant
- 5. เล่นย้อนกลับเป็น b7 - 5 - 3 - 1
อย่าดูแค่นิ้ว ให้พูดชื่อ Interval ไปพร้อมกัน เพื่อให้สมองเชื่อมตำแหน่ง เสียง และหน้าที่ของโน้ตเข้าด้วยกัน
แบบฝึกที่ 2 เปลี่ยนคีย์โดยใช้รูปทรงเดิม
หลังจากเล่น G7 ได้แล้ว ให้ย้ายรูปทรงไป A7, C7 และ D7 โดยคิดจาก Root ใหม่
ตัวอย่าง:
- G7 = G B D F
- A7 = A C# E G
- C7 = C E G Bb
- D7 = D F# A C
เป้าหมายคือให้มือเริ่มจำความสัมพันธ์ของ Interval ไม่ใช่จำแค่ตำแหน่งในคีย์ G อย่างเดียว
แบบฝึกที่ 3 เล่นคอร์ดแล้วตอบด้วย Phrase
ให้จับคอร์ด G7 หนึ่งครั้ง แล้วตอบด้วย Phrase จากเสียง 1, 3, 5 และ b7
ตัวอย่าง:
- ตีคอร์ด G7
- เล่น Phrase: B - D - F - G
- ตีคอร์ด G7 อีกครั้ง
- เล่น Phrase: F - D - B - G
แบบฝึกนี้ช่วยให้สมองเชื่อม “เสียงคอร์ดรวม” กับ “โน้ตเดี่ยว” เข้าด้วยกัน ซึ่งเป็นพื้นฐานสำคัญของการเล่นคอร์ดและโซโล่ให้เป็นภาษาเดียวกัน
แบบฝึกที่ 4 ใช้เมโทรนอมเพื่อควบคุม Timing
ตั้งเมโทรนอมช้า ๆ เช่น 60-70 BPM แล้วเล่น Chord Tone เป็นโน้ตตัวดำก่อน
ตัวอย่างบน G7:
- Beat 1 = G
- Beat 2 = B
- Beat 3 = D
- Beat 4 = F
จากนั้นค่อยเปลี่ยนเป็นโน้ตเขบ็ตหนึ่งชั้น หรือสร้าง Phrase สั้น ๆ โดยให้ Target Note ตกตรง Beat 1 ของคอร์ดถัดไป
การฝึกกับเมโทรนอมทำให้คุณไม่ได้แม่นแค่ตำแหน่งโน้ต แต่แม่นเรื่อง Timing ด้วย ซึ่งสำคัญมากเวลาต้องเล่นกับมือกลอง มือเบส หรือ Backing Track จริง
วิธีเช็คว่าคุณเริ่มมองคอกีต้าร์เป็น Interval Map ได้จริงหรือยัง
การฝึกระบบนี้ไม่ได้วัดจากการจำตำแหน่งได้มากที่สุด แต่วัดจากการนำไปใช้ในเพลงจริงได้หรือไม่
เช็คจากการหา 3rd ได้เร็ว
ลองเปิดคอร์ดสุ่ม เช่น A7, Dm7, Cmaj7 แล้วถามตัวเองทันทีว่า 3rd อยู่ตรงไหน
ถ้าคุณหา 3rd ได้เร็ว โซโล่จะเริ่มเข้าคอร์ดง่ายขึ้น เพราะ 3rd เป็นเสียงที่บอกอารมณ์คอร์ดได้ชัดมาก
เช็คจากการจบ Phrase บน Chord Tone
เล่นโซโล่สั้น ๆ บน Progression ง่าย ๆ แล้วตั้งใจจบ Phrase บนเสียง 1, 3, 5 หรือ 7 ของคอร์ดปลายทาง
ถ้าจบแล้วฟังนิ่ง แสดงว่าคุณเริ่มควบคุม Harmony ได้ แต่ถ้าจบแล้วฟังลอยหรือค้างผิดที่ ให้เช็คว่าโน้ตสุดท้ายเป็น Chord Tone หรือเป็นโน้ตผ่านที่ยังต้องพาไปหาเสียงพัก
เช็คจากการจับคอร์ดได้หลายตำแหน่งโดยรู้เสียงข้างใน
ถ้าคุณจับ G7 ได้ 3 รูป แต่ไม่รู้ว่าแต่ละสายคือเสียงอะไร แปลว่ายังจำรูปมากกว่ารู้ระบบ
แต่ถ้าคุณบอกได้ว่าเสียงไหนคือ 3rd เสียงไหนคือ b7 และเสียงไหนควรตัดออกเมื่อเล่นร่วมวง แปลว่าคุณเริ่มใช้แนวคิดนี้กับคอร์ดกีต้าร์ได้จริง
นำ Interval Map ไปใช้กับเพลงจริงอย่างไร
วิธีที่ดีที่สุดคือเลือกเพลงที่มีคอร์ดไม่ซับซ้อนเกินไป แล้ววิเคราะห์ทีละคอร์ด อย่าเริ่มจากเพลงที่เปลี่ยนคอร์ดเร็วมาก เพราะอาจทำให้สับสนก่อนเห็นระบบ
ให้เริ่มจากเพลงที่มีคอร์ด 3-4 คอร์ด เช่น
- C - Am - F - G
- Dm7 - G7 - Cmaj7
- A7 - D7 - G7
จากนั้นทำ 3 ขั้นตอนนี้
- 1. หา Root ของแต่ละคอร์ดบนคอกีต้าร์
- 2. หา 3rd และ 7th ของแต่ละคอร์ด
- 3. สร้าง Phrase สั้น ๆ ให้โน้ตสำคัญลงตรงจังหวะหนัก
ถ้าเป็นเพลง Pop หรือ Rock ที่ใช้ Triad เป็นหลัก ให้เริ่มจาก 1, 3 และ 5 ก่อน ถ้าเป็น Blues, Jazz หรือ Funk ให้เพิ่ม b7 เข้าไปตั้งแต่แรก เพราะเป็นเสียงสำคัญของคาแรคเตอร์เพลงกลุ่มนี้
สำหรับมือกีต้าร์ที่ใช้กีต้าร์ไฟฟ้า การฝึกกับแอมป์ซ้อมที่ตั้งเสียง Clean หรือ Gain ต่ำจะช่วยให้ได้ยินความต่างของ Chord Tone ชัดกว่าเสียงแตกหนา ๆ ส่วนกีต้าร์โปร่งก็เหมาะมากสำหรับฝึก Interval เพราะเสียงโน้ตเปลือยและจับความเพี้ยนได้ง่าย
ข้อผิดพลาดที่พบบ่อยในการฝึก Interval Map
หลายคนเข้าใจว่าการฝึกแบบนี้คือการจำ Pattern เพิ่มอีกชุดหนึ่ง แต่จริง ๆ แล้วเป้าหมายคือการเข้าใจหน้าที่ของเสียง ไม่ใช่เพิ่มภาระการจำให้มากกว่าเดิม
จำตำแหน่งได้ แต่ไม่ฟังเสียง
ถ้าคุณเล่น 1, 3, 5 และ b7 ได้เร็ว แต่ไม่รู้ว่าแต่ละเสียงให้ความรู้สึกอย่างไร การฝึกจะกลายเป็นแค่การไล่นิ้ว
ให้หยุดฟังหลังเล่นแต่ละเสียง โดยเฉพาะ 3rd และ b7 เพราะสองเสียงนี้ช่วยให้เข้าใจอารมณ์คอร์ดและแรงดึงของ Harmony ได้ดีที่สุด
เล่นสเกลเต็มตลอดเวลา
การรู้สเกลเป็นเรื่องดี แต่ถ้าใช้สเกลเต็มตลอดเวลาโดยไม่รู้ Chord Tone โซโล่อาจฟังไม่ชัดว่ากำลังตามคอร์ดไหน
ลองจำกัดตัวเองให้เล่นแค่ 1, 3, 5 และ b7 ก่อน แล้วค่อยเติมโน้ตอื่นทีหลัง วิธีนี้จะทำให้ Phrase มีแกนชัดขึ้นมาก
มองแต่กล่องเดียวบนคอกีต้าร์
ถ้าฝึกอยู่แค่ตำแหน่งเดียว คุณจะโซโล่ติดกล่องเดิมได้ง่าย ให้ค่อย ๆ เชื่อมตำแหน่งเสียงระหว่าง Root บนสาย 6, สาย 5 และสาย 4 เพื่อให้คอกีต้าร์เริ่มเปิดกว้างขึ้น
ฝึก Interval Map กีต้าร์ ให้กลายเป็นภาษาดนตรี
ระบบ Interval Map จะมีประโยชน์ที่สุดเมื่อคุณใช้มันเพื่อฟังและสร้างดนตรี ไม่ใช่แค่ท่องตัวเลขบนคอกีต้าร์
เริ่มจากคอร์ดง่าย ๆ เช่น G7, Cmaj7, Am7 หรือ Dm7 แล้วหาเสียง 1, 3, 5 และ b7 ให้แม่น จากนั้นใช้เสียงเหล่านี้สร้างคอร์ด สร้าง Phrase และเชื่อมเข้ากับ Progression จริง
เมื่อฝึกไปเรื่อย ๆ คุณจะเริ่มมองคอกีต้าร์เป็นแผนที่ของ Harmony มากขึ้น จับคอร์ดได้เข้าใจขึ้น โซโล่เข้าคอร์ดมากขึ้น และสามารถต่อยอดไปสู่ Voice Leading, Chord Melody, Improvisation และ Arrangement ได้ลึกกว่าเดิม
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น